Home

Maandagochtend hebben we de fruitbomen, gekocht van het sponsergeld in de grond gezet. Samen met zes van de kinderen varieerend in leeftijd en heel veel hulp van de tuinmannen hebben we de bomen in de grond gezet. De kinderen vonden het reuze leuk en hebben heel goed geholpen. Vol enthousiasme gaven ze de bomen water en gooide ze de aarde weer terug in het gat waar de boom in staat. Alle bomen staan nu in de grond en worden goed verzorgd door de tuinmannen. Hopelijk gaan de bomen veel fruit geven en kunnen ze er dan lekker van smullen.


Vanmorgen was de begrafenis van Amahle. Twee weken geleden is dit kleine meisje helaas overleden. In de tussen liggende tijd zijn ze druk bij MoP bezig geweest om alle papieren rond te krijgen. Dit koste zoveel tijd omdat er geen geboortecertificaat was.

Vrijdagochtend zijn we met de kinderen van 3 en 4 jaar naar de kinderboerderij geweest. Wij dachten dat dat het wel erg leuk zou zijn om met de kinderen lekker naar de bokjes, konijntjes en andere knuffelige dieren te gaan. Toen we bij de kinderboerderij aan kwamen, viel meteen al op dat de dieren hier niet rondlopen maar in hokjes zitten. Gelukkig kwam er een meisje, die daar daar werkte en die haalde een kip en een konijntje uit hun hok. De meeste kinderen sprongen meteen achteruit. Op twee waaghalsen na die de dieren wel wilde aaien en een wilde de kip zelfs wel vasthouden. Daarna liepen we verder het terrein op en het meisje liep met ons mee naar de volgende hokken. In de volgende hokken zaten slangen en Leguaan!!  En het was geen enkel probleem dat de kinderen deze dieren wilde aaien. De slangen werden uit hun hok gehaald en op een groot stuk hout gelegd waar ze dan rond kropen. En het waren echt geen kleine slangetjes, maar slangen van: ik denk wel drie meter.

Zaterdagochtend om 10.00uur hadden Marjolein en ik onze surfles. In eerste instantie hadden we zoiets van, dat doen wij wel ff. Dus vol goede moed trokken we onze wetsuite t-shirts aan en liepen we het strand op. En daar zagen we toen golven en ik kan je vertellen dat de golven hier net iets anders zijn als de golven in Zandvoort (lees: woeoehhhaaaa, zo hoog??!) Dus we hebben eerst maar even op het zand geoefend. De uitleg van de leraar ging als volgt: “When you lie down on your board, you push yourself up and your legs slide forwards”.  Ja hoor, natuurlijk.  Nou toen we het eenmaal op het strand deden viel het eigenlijk wel weer mee. Na even te hebben geoefend dachten we er klaar voor te zijn en gingen we de zee in. Nou, dat was dus zeker niet het geval, eenmaal in de zee konden we vanuit de liggende positie het maar niet voor elkaar krijgen om rechtop te gaan staan. Steeds weer vielen we om,of kregen we het niet eens voor elkaar om rechtop te gaan zitten.

Wat een feest was dat vanavond, pizza eten met de kinderen. De kinderen zaten vol ongeduld te wachten tot de pizza's zouden komen. Het duurde wat langer dan verwacht maar uiteindelijk kon het feest dan toch echt beginnen. We zijn met twee huisjes bij elkaar gaan zitten dus het was een gezellige drukte. alle kinderen zaten bij elkaar op een kleed in het midden van de kamer. Ze vonden het heerlijk en je zag ze echt genieten. Nadat de pizza's op waren begonnen de kinderen te zingen en ook de huismoeders en caregiver haakte al snel in. Het was echt fantastische mooi om te horen. Maar nadat ze alle Afrikaanse liedjes hadden gezongen was het dan toch echt de bedoeling dat wij ook wat zouden zingen. Het bleef voor ons bij "Onder hele hoge bomen" En het volkslied. Ik geloof dat ze het wel leuk vonden, dus dat is dan wel weer fijn voor ons. En ook het dansen bleef niet lang uit, de kinderen dansten en sprongen door de kamer.

Donderdagavond om 18.00uur werden we opgehaald door een undercover politieagent. Hij nam ons deze avond mee naar de achterbuurten van Durban. Met als doel ons te laten zien dat Afrika een heel mooi land is, maar dat er ook heel veel ellende is. Natuurlijk wisten we dit al uit verhalen, maar om het met eigen ogen te zien is dan toch heel anders.

Drakensbergen, Zaterdagmiddag vertrokken we om 14.00 uur naar de Drakensbergen. Het is een tocht van drie uur rijden naar de eerste stopplaats. De eerste stopplaats was de Sani Lodge. Het is een backbackers die tussen de bergen ligt op ongeveer 1400 meter hoogte. Door de hoogte is het snel veel kouder dan we tot nu toe gewend zijn. Dus iedereen had een dik vest en warme kleding meegenomen. Omdat er op een ruimte na geen kachels in de logde zijn, zit iedereen daar ’s avonds bij elkaar rondom de openhaard. Dat geeft een gezellig sfeertje.(beetje net als schoolkamp vroeger). Twee jongens uit Canada hadden hun gitaar mee en speelde bekende popliedjes, en alle andere zongen daarbij.

Maandag: Voor het eerst hebben we vandaag de Toy Library gedaan. Het is een erg drukke bezigheid, alle kinderen willen graag wat lenen en ze willen het liefst alles wat er ligt bekijken en aanraken. Je bent dus echt met z’n drieën bezig om alles goed te laten verlopen. Er was nog wat onduidelijkheid over de leeftijd waarop de kinderen speelgoed mogen huren en dus stonden ook de kinderen die nog niet oud genoeg waren klaar. Helaas is het voor hun echt niet mogelijk om speelgoed te huren, ze maken het speelgoed kapot of kwijt en begrijpen nog niet dat ze het weer terug moeten brengen. We moesten ze dus teleurstellen en met dikke tranen verlieten ze de Toy Library. Dat was toch wel erg sneu voor ze.

Vrijdagavond hebben
we een filmavond georganiseerd voor de meiden boven de twaalf jaar.
De filmavonden worden gehouden in het theater dat is een aparte
ruimte die is ingericht als bioscoop/theater. De meiden sprongen
meteen op het podium pakte wat verkleedkleren en begonnen te dansen
en te zingen echt geweldig om te zien. Toen we de film eenmaal aan
hadden gekregen(dit koste wat moeite want we wisten niet precies hou
dat nou werkt met een beamer) Kropen de meiden allemaal gezellig bij
elkaar op de grote zitzakken en kon het feest beginnen. We keken naar
de film Meet Dave en dat was natuurlijk lachen geblazen. Hoewel de
meeste meiden halverwege de film al in slaap vielen was het een groot
succes.

Gisteren was er een
groot feest in het Mc Cord ziekenhuis. Dit feest werd dit jaar voor
het eerst gegeven in deze vorm en was ter ere van alle patientjes en

Het heeft even geduurd maar dan is hier dan toch eindelijk mijn eerste weblog vanuit Afrika. Het internet op MoP doet het niet dus we zitten nu in een internetcafe vandaar dat het wat langer heeft geduurd voordat ik een weblog schrijf.

De vlucht ging prima, wel erg lang maar gelukkig geen vertraging. We kwamen Maandagmiddag om ongeveer 2 uur aan bij MoP. Dat was best wel even raar je kijkt er al zolang naar uit en dan sta je daar opeens. Het is een hele mooie plek, waar de kinderen zich prima kunnen vermaken(en wij natuurlijk ook).  We werden door iedereen heel hartelijk welkom gehete en je kan echt zien dat ze blij zijn dat je er bent. Dat geeft een goed gevoel.

Op maandag en Dinsdagochtend kregen we een training om je zo goed mogelijk voor te bereiden op wat er de komende weken gaat gebeuren. En we werden rondgeleid over het terrein. 

Een laatste berichtje vanuit Nederland want over twee dagen is het zover…..Dan rijden we om 12.30 uur richting Schiphol om vervolgens om 15.45 met het vliegtuig te vertrekken. Het zal een lange reis worden, ongeveer 22 uur. Met een eerste overstap op Caïro, daarna een overstap op Johannesburg en vervolgen zullen we doorvliegen naar de eindbestemming Durban. Maar voordat het zover is moeten er nog wat laatste dingen worden geregeld zoals het inpakken van mijn koffer en het ophalen van me diploma, want afgelopen Maandag ben ik geslaagd voor de SPW.                                                                               
Het begint nu toch wel heel erg spannend te worden en de dagen kunnen niet snel genoeg voorbij gaan.

Goede verkoop
Haarlem – In een zonovergoten dag in Schalkwijk hebben Annemiek en Marjolein maar liefst 495 euro en 75 cent opgehaald voor hun project in Africa: Mother of Peace. De meiden gaan in juni acht weken naar Afrika om vrijwilligerswerk te doen. Zaterdag 10 april stonden ze met een kraam vol spullen voor de verkoop.      
      
“Vooral de positieve reacties vonden we erg leuk, Zegt Annemiek na afloop. “Mensen wilden gelijk wat kopen toen we vertelde dat we er zelf ook heen gaan”. De dag begon rustig om 8 uur, lekker opbouwen en een beetje kletsen met de groenteboer aan de overkant. Toen kwamen langzaam aan de eerste mensen voorbij. Al pratend en lachend ging de tijd voorbij en het zonnetje besloot om hen te vergezellen. Een tweede ronde volgt met Koninginnendag, hopelijk ook met goede resultaten.

Wat was het een geslaagde dag gisteren. ’s Morgens om 8 uur begonnen met het opbouwen van de tafels en het klaar zetten van de spullen, wat nog een hele klus bleek te zijn. Maar gelukkig hadden we hulp en zo hebben we het prima gered. Nog voordat we helemaal klaar waren met het opbouwen kwamen de eerste mensen al kijken, dat beloofde dus veel goeds voor de rest van de dag. ’s Morgens begon het vrij rustig, maar toen de zon begon te schijnen werd het steeds drukker. En eigenlijk is het de rest van de dag druk gebleven.  

HAARLEM - Je bent jong en je wilt wat. Annemieke Brouwer en Marjolein de Bonte (beiden 24) besloten om zich dit jaar in te zetten als vrijwilliger. Eind mei vliegen ze namens organisatie Be More voor acht weken naar Durban in Zuid-Afrika om te werken voor het project Mother of Peace in Lower Illovo. Een inzamelingsactie start op zaterdag 10 april.
Achter de V&D, naast het voormalige politiebureau bij winkelcentrum Schalkwijk. Daar zullen de meiden van 10.00 tot 16.00 uur staan met een kraam voor de verkoop van kleding en spullen. De opbrengst is uiteraard voor Mother of Peace.

Vandaag vrijdag 2 april was het dan zover. We hadden om 10.00 uur afgesproken met een redactrice van het Haarlems weekblad. Dus ’s morgens om 09.15 uur op de fiets naar het winkelcentrum Schalkwijk en daar opzoek naar de blinde muur achter de Vroom en Dreesmann tegenover het voormalig politiebureau. Nou de muur was dus snel gevonden en ik denk dat het een prima plek is om onze spulletjes te verkopen. Nu maar hopen dat het mooi weer wordt. Na eventjes te hebben gewacht kwam de redactrice van de krant. Want voor het krantenartikel moest een foto worden gemaakt. We hadden wat spulletjes meegenomen om op de foto te laten zien en beide droegen we ons zelf ontworpen Mother of Peace t-shirt. Dus op de foto met wat speelgoed en onze flyer. Zover we op het kleine schermpje  van de fotocamera konden zien is het een leuke foto geworden waarbij je in één oogopslag kan zien waar het om gaat.

Sinds begin Maart zijn we druk bezig met het inzamelen van kleding, speelgoed en andere dingen die we kunnen verkopen. De bedoeling hiervan is om zoveel mogelijk tweedehands spullen in te zamelen zodat we dit op Zaterdag 10 April in het winkelcentrum van Schalkwijk kunnen verkopen. De opbrengst van deze actie gaat uiteraard naar de kinderen van Mother of Peace. We hebben al een heleboel leuke en mooie spullen opgehaald en ik wil iedereen daarvoor alvast op deze manier bedanken. We zijn echt heel blij met alles wat jullie al voor ons hebben ingezameld. En zodra we in Afrika zitten laten we jullie weten wat er met het sponsorgeld wordt gedaan. Om de verkoop bekendheid te geven in de omgeving hebben we contact gezocht met de Haarlemse krant. Op vrijdag 2 april hebben we een afspraak met een redactrice van de krant om een leuk stukje te schrijven, het artikel zal dan op 6 of 7 April in de krant komen te staan.